2. องค์พระราหูอมจันทร์

3. ถ้ำจำลองและพระพุทธรูป 108 บาตร

สังคหวัตถุ 4 หมายถึง หลักธรรมที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจของผู้อื่น ผูกไมตรี เอื้อเฟื้อ เกื้อกูล หรือเป็นหลักการสงเคราะห์ซึ่งกันและกัน มีอยู่ 4 ประการ ได้แก่
1. ทาน คือ การให้ การเสียสละ หรือการเอื้อเฟื้อแบ่งปันของๆ ตนเพื่อประโยชน์แก่บุคคลอื่น ไม่ตระหนี่ถี่เหนียว ไม่เห็นแก่ได้ฝ่ายเดียว ช่วยต้านความละโมบ เห็นแก่ตัว และระลึกว่า ทรัพย์ทั้งหลายไม่จีรังยั่งยืน
2. ปิยวาจา คือ การพูดจาไพเราะอ่อนหวาน จริงใจ ไม่หยาบคายก้าวร้าว เหมาะกาลเทศะ โดยยึดหลัก เว้นการพูดเท็จ ส่อเสียด คำหยาบ และเพ้อเจ้อ
3. อัตถจริยา คือ การประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์ ช่วยเหลือสงเคราะห์กันตามควรแก่เหตุ
4. สมานัตตตา คือ ความสม่ำเสมอ เสมอต้นเสมอปลาย ทำตนให้น่าไว้วางใจ มีใจหนักแน่น ไม่โลเล

สามิสสุข คือ ความสุขทางกายที่เกิดจากวัตถุภายนอก หรือ กามสุข อาศัยประสาทสัมผัสทั้ง 5 (ตา หู จมูก ลิ้น กาย) ทำให้เกิดความพอใจ เป็นความสุขของปุถุชนทั่วไปที่เกิดจากการกระทำความดีทางโลก

ความสุขทางโลก 5 ประการ

• อัตถิสุข — สุขจากการมีทรัพย์
• โภคสุข — สุขจากการใช้จ่ายทรัพย์
• อนณสุข — สุขจากการไม่มีหนี้สิน
• อนวัชชสุข — สุขจากการประพฤติสุจริต

ทั้งนี้ สามิสสุข เป็นสุขที่ไม่มั่นคง หากเผลอประมาท ทุกข์ย่อมเกิดได้เสมอ จึงควรใช้เป็นฐานในการพัฒนาสู่สุขอันประณีตยิ่งขึ้น

สาราณียธรรม แปลว่า ธรรมอันทำให้ระลึกถึงกัน เป็นหลักสร้างความรู้สึกดีต่อกันจนเกิดความสามัคคี มีองค์ประกอบ 6 ประการดังนี้

องค์ประกอบ 6 ประการ

• เมตตากายกรรม — ช่วยเหลือกันด้วยกาย ทั้งต่อหน้าและลับหลัง สุภาพ อ่อนน้อม ไม่เบียดเบียน
• เมตตาวจีกรรม — พูดด้วยความหวังดี สุภาพ จริงใจ ให้กำลังใจ แนะนำตักเตือนด้วยเหตุผล
• เมตตามโนกรรม — คิดดี ปรารถนาดี ไม่อิจฉา ไม่อคติ ให้โอกาสและให้อภัยกัน
• สาธารณโภคี — ไม่หวงของ แบ่งปันทรัพยากร ผลประโยชน์ ใช้อย่างชอบธรรมเพื่อส่วนรวม
• สีลสามัญญตา — มีศีลบริสุทธิ์เสมอกัน รักษาวินัย เคารพสิทธิ เสรีภาพ ไม่ก่อเดือดร้อน
• ทิฏฐิสามัญญตา — มีความเห็นชอบร่วมกัน แสวงหาจุดร่วม สงวนจุดต่าง รับฟังเหตุผลของผู้อื่น